เนื้อเพลง หลานรักเเม่เฒ่า โดย ธีเดช ทองอภิชาติ

ลูกเห้อ หลานเห้อ ต่อรื้ออีเจอดีกันหล่าว
นุ้ยอย่าเพิ่งลืมแม่เฒ่า
ที่เคยเลี้ยงเจ้าในวัยเยาว์
เคยสั่งเคยสอน ว่าอย่าอยากได้ของเขา
ให้พอใจของเรา อย่าเป็นคนเอาแต่ใจ

กับข้าวกับปลา ที่เคยหุงหาให้กิน
เจ้าเคยนอนชักกลางดิน
นอนดิ้นกลางทราย
ถ้ายังไม่หยุดร้อง จะโดนก้านยมตีขาลาย
นุ้ยยังจำได้หม้าย ที่แม่เฒ่าสั่งสอน

เป็นห่วงเป็นใย เมื่อเจ้าเติบใหญ่ขึ้นมา
เจ้าอย่าลืมคนชรา ที่เฝ้าเลี้ยงดูแล
ไม่ใช่ใคร ที่ ไหน นี่คือแม่ของแม่
กล่อมเจ้านอนตอนงอแง
นี่แหล่ะคือแม่เฒ่า

จุดกระดำดำรอยคล้ำที่ปะปน
อายุอานามมากล้น จึงไร้คนเข้าหา
สติและสังขาร นานวันก็เชื่องช้า
แต่ยังเหลือปัญญา จดจำหลานรัก

กับข้าวกับปลา ที่เคยหุงหาให้กิน
เจ้าเคยนอนชักกลางดิน
นอนดิ้นกลางทราย
ถ้ายังไม่หยุดร้อง จะโดนก้านยมตีขาลาย
นุ้ยยังจำได้หม้าย ที่แม่เฒ่าสั่งสอน

เป็นห่วงเป็นใย เมื่อเจ้าเติบใหญ่ขึ้นมา
เจ้าอย่าลืมคนชรา ที่เฝ้าเลี้ยงดูแล
ไม่ใช่ใคร ที่ ไหน นี่คือแม่ของแม่
กล่อมเจ้านอนตอนงอแง

เป็นห่วงเป็นใย เมื่อเจ้าเติบใหญ่ขึ้นมา
เจ้าอย่าลืมคนชรา ที่เฝ้าเลี้ยงดูแล
ไม่ใช่ใคร ที่ไหน นี่คือแม่ของแม่
กล่อมเจ้านอนตอนงอแง
นี่แหล่ะคือแม่เฒ่า

จุดกระดำดำรอยคล้ำที่ปะปน
อายุอานามมากล้น จึงไร้คนเข้าหา
สติและสังขาร นานวันก็เชื่องช้า
แต่ยังเหลือปัญญา จดจำหลานรัก